Watertanden bij sport. I.Dammers.

Watertanden bij sport. I.Dammers.            Watertanden bij sport. I.Dammers.                                   

La mirada de Irene... en holandés y más abajo en Castellano.

Watertanden bij sport
 
 
Het zit er weer op. Volop genieten van spel en spanning tijdens EK. Chauvinisme in alle kleuren. Tijdens een late dienst volgde ik tussen de werkzaamheden door de wedstrijd Duitsland-Portugal bij de patienten aan het bed,. De commentaren over  die Mannschaft die daarbij geleverd werden zijn hierbij niet allemaal voor herhaling vatbaar (niet in overeenstemming met de huisregels!). Zelfs de Portugezen konden niet zoveel kwaad doen, ondanks het EK van 4 jaar geleden.   
Al kijkend naar die wedstrijden, ga je toch een beetje watertanden van de behandeling die de spelers krijgen. Bij voorbeeld: speler wordt getackeld, niet netjes natuurlijk, maar zeg je, valt onder beroepsrisico´s.  Ligt dan kermend over de grasmat te rollen (soms met een schuin oogje naar de scheidsrechter kijkend, of deze de vreeeeselijke overtreding heeft gezien), komt er vanuit de zijlijn razendsnel een groep profs aanrennen die de speler ¨vertroetelen¨: allerlei handelingen, spray erop, zonodig snelle massage, ook wel een snelverbandje hier en daar; en als zo´n spoedbehandeling succes heeft, komt de speler overeind, ´schudt´ zich uit, kijkt nog pijnlijk, en daar gaat ie weer. 
Want ja, zo´n topbehandeling dat willen we allemaal wel. Het zijn natuurlijk topsporters met topinkomens, met soms vrij slechte prestaties in hele saaie wedstrijden zonder doelpunten. Je zou eigenlijk iedereen op de werkvloer zo´n behandeling gunnen. Als topper behandeld worden. Ik ziet het al voor me.... misschien u ook wel... probeer het maar, alleen maar even wegdromen. 
 
Maar we gaan verder, het is volop topsport: Wimbledon tennis, Tour de France fietsen, Olympische Spelen in augustus en in september de Paralympics. 
Deze laatste ga ik extra aandachtig volgen, want Anne, de dochter van een  collega gaat  met de roeiploeg erheen. Leef helemaal mee: met verslagen over trainingskampen, afscheid in het Amsterdams Olympisch Stadion met de burgemeester, passen van het officiele Oranje uniform voor de Spelen, de voorbereidingen voor de reis naar Peking. Het is allemaal geweldig en ik hoop dat het ze allemaal heel
goed gaat en van deze geweldige ervaring kunnen genieten. 
 
Als ik alles zo´n beetje opnoem en overdenk kom je terecht  bij de oude Romeinen: Brood en Spelen. 
 
 
Fútbol que  se me hace agua la boca. Es una traducción actualizada al día de hoy. 
 
Ya se está preparando el ambiente futbolístico para el próximo Campeonato Europeo. Chovinismo en todos los colores. En Holanda prevalece el color naranja de los Orange. Llegan a doler los ojos de tanto colorido. Hace 4 anos atrás, también durante el CE de fútbol, trabajaba en el hospital en el turno de tarde cuando jugaba Alemania contra Portugal. Los comentarios de los pacientes en contra de die Mannschaft (equipo alemán) mejor ni  repetirlos. Holanda había jugado días antes contra Portugal y fue un lucha de quien le rompe las piernas a quien con Cristiano Ronaldo como ejemplo. Pero ahora con tal de ganarle a Alemania los portugueses eran los favoritos. 
Pero viendo estos partidos pienso y me pongo envidiosa por el trato que le dan a los jugadores. Por ejemplo: le dan un toque al delicado tobillo, no correcto por supuesto pero bueno son riesgos laborales. Se tira el jugador al césped gimiendo y mirando de reojo al árbitro para comprobar si vio la graaaannnn falta que han cometido en contra de su persona. Del costado de la cancha vienen corriendo los asistentes profesionales para “mimar”al jugador: le echan spray, si es necesario le hacen un rápido masaje, y  tal vez  un parchecito por acá y por allá; y si este tratamiento súper rápido tiene éxito el jugador se levanta, se estira, se “sacude”, mira todavía con cara de mucho sufrimiento…  y sigue jugando. 
Y a mi parece que todos queremos una tratamiento laboral de estrella . Claro que ellos son deportistas  de alta competición con ingresos de alto nivel,  y a veces con rendimientos bastantes bajos en partidos re aburridos, sin goles y sin emoción. A todos los trabajadores  les desearía un trato semejante. Ser tratado como un grande. Ya me lo imagino…. tal vez usted también…. Inténtelo,  sólo soñar un poco, nada más. 
Pero bueno, seguimos adelante con más deporte de alto vuelo: Tenis: Wimbledon y Roland Garros, ciclismo con el Tour de Francia, los Juegos Olímpicos en Londres.  Y nosotros mirándolo todo, porque así somos. 
 
Ya lo sabían los viejos Romanos: pan y circo. 
  
 
El dibujo es de Luis Garrido y obsérvenlo bien…. 
Irene Dammers.